fb
WRAKI BAŁTYKU

Abille

 54° 35' 38.7" N , 18° 47' 27.7" E

Głębokość nad wrakiem: 36m

Głębokość przy dnie: 47m

OPIS


Wrak holownika morskiego "Abille" o długości 37m. Statek zbudowany w 1936 w Leith we Francji - wcielony w 1940 do Kreigsmarine w Benodet. Z informacji o zatonięciu wiadomo, że stało się to podczas udzielania pomocy dla statku, który miał problemy na redzie Helu w zimie 1945r.
Wrak spoczywa idealnie na stępce w niedalekiej odległości do portu rybackiego na Helu. Niewielkiej wielkości holownik. Na wraku nie ma opustówki zamontowanej na stałe. Dość mocno przykryty osadem dennym w połowie burty.

 

 

 

Wicher

 

 54° 36' 43.4" N , 18° 46' 50.4" E

Głębokość nad wrakiem: 6m

Głębokość przy dnie: 21m

 

OPIS


Okręt wojenny zbudowany w stoczni Chantiers Naval Francais Blainville (również kotły turbiny ), Ateliers et Chantiers de la Loire St. Nazaire. Pierwszy nowoczesny polski kontrtorpedowiec Marynarki Wojennej II Rzeczypospolitej Polskiej ( służył pod polską banderą 9 lat) . Pełnił funkcję jednostki flagowej Dywizjonu Kontrtorpedowców, odwiedzając wiele zagranicznych portów z kurtuazyjnymi wizytami.
Ostatni niszczycieli do obrony Wybrzeża, podczas operacji "Pekin" - "Burza". 1 września 1939 Wicher brał udział w powietrzno-morskiej bitwie na Zatoce Gdańskiej. 3 września wraz z ORP "Gryf" przystąpił do skutecznego ataku na niemiecki niszczyciel, niestety tego samego dnia podczas nalotu został trafiony trzema bombami w porcie w Helu.
Wrak został podniesiony przez Niemców, którzy chcieli go wyremontować i dołączyć do Kriegsmarine jako "Seerose", jednak decyzję zmieniono, czego efektem było zostawienie ORP Wicher na równej stępce niedaleko portu w Helu. Do końca lat 50-tych służył jako cel bombardowań lotniczych. Po tym czasie został częściowo zdemontowany, a w 1963r wydobyty na powierzchnię.
Wymiary
Długość 100,90 m
Szerokość na owrężu 10,50 m
Zanurzenie 3,50 m
Wyporność standardowa - 1540 t, pełna - 2010 t
Napęd
2 zespoły turbin parowych Parsona z przekładnią o mocy łącznej 35 000 KM 3 kotły Yarrow - Normand opłomkowe opalane ropą,
2 śruby,
prędkość maksymalna 33 kts, ekonomiczna 15 kts,
zasięg 3000 Nm/15 kts,
załoga 162 ludzi.
Uzbrojenie
4 działa 130 mm/40 kal Wz. 19/24 Schneider-Creusot Model 1924
2 działka plot. 40 mm/40 kal Wz. 28 Vickers-Armstrong 2 pdr Mk II
2 podwójne nkm13 2 mm Hotchkiss wz. 30 (2 x II) od 1935 r.
2 potrójne wyrzutnie torpedowe 550 mm (torpedy paro gazowe typu 23 DT) z reduktorami dla torped 533 mm i 450 mm
2 miotacze bomb głębinowych 24 cm Thornycrofta (dla bomb głębinowych o masie 100 kg nie zostały one faktycznie zamontowane na okrętach a prawdopodobnie jedynie przekazane do magazynów okrętowych; miotacze złomowano w X.1934 r.)
2 podpokładowe wyrzutnie bomb głębinowych (20 bomb Wz BH200) 60 min Wz 08.

Na dzień dzisiejszy ORP Wicher jest bohaterem ekspozycji w Muzeum Zalewu Wiślanego w Kątach Rybackich, a z pozostałości widocznych na dnie morza są dolne fragmenty kadłuba i pozostałości maszynowni. Pozostałości wraku spoczywają na stoku od głębokości około 6 m do 21m. Mimo niewielkiej odległości od brzegu konieczność jest użycia łodzi nurkowej. Wrak trudny nawigacyjnie ze względu na jego nieregularne ułożenie szczątków poszycia. Warto ze sobą zabrać kompas oraz boję nurkową ze względu na niewielką odległość od wejścia do portu.

 

 

 

Trałowiec / Munin

 54° 36' 7" N , 18° 47' 25" E

 Głębokość nad wrakiem: 32m

Głębokość przy dnie: 41m

 

OPIS


Okręt wojenny używany przez Reischmarine i Kreigsmarine, przebudowany z trawlera rybackiego. Statek zamówiony jako S/fi Ditmar Koel w stoczni H.C. Stulcken Sohn w Hamburgu, numer budowy 491, przez firmę Hansa HF. Przejęty przez Kaiserliche Marine 8 grudnia 1915. Zwodowany 22.03.1916.
Pełnił służbę pod wieloma nazwami. Między innymi Munin od 8 września 1937roku skończywszy na Vs 304 od 1 października 1943 roku. Statek był wielokrotnie modernizowany. Zatonął po kolizji 18 marca 1945

Wrak leży niedaleko portu Helu, na głębokości 42m. Bardzo często zaznaczony jest boją, której lina doprowadza nurków do dziobu wraka.

Munin bo tak obecnie nazywany jest ten wrak spoczywa na równej stępce z lekkim przechyłem na lewą burtę. Wrak jest dość znacznie zasypany piaskiem. Na dziobie znajduje się działo 10,5 cm, widoczna obcięta lufa i pancerne płyty. Przed działem głównym leży resztka trału dziobowego, którego część zasadnicza jest doskonale zachowana i zamontowana na dziobie okrętu. Wewnątrz nadbudówki znajduje się koło sterowe.

 

 

Pogłębiarka

 54° 45' 34.4" N , 18° 42' 48.9" E

Głębokość nad wrakiem: 31m

Głębokość przy dnie: 41m

OPIS 

Wrak spoczął na piasku, na prawej burcie w okolicach na północ od Jastarni. Brak jest widocznych uszkodzeń kadłuba spowodowanych np. trafieniem torpedy lub wybuchem miny. Dotychczas nie udało się poznać okoliczności zatonięcia i nazwy wraku.

 

 

Parowiec Hel

 

 

 54° 35' 23.3" N , 18° 50' 51.5" E

Głębokość nad wrakiem: 49m

Głębokość przy dnie: 61m

 

OPIS


Wrak w środowisku nurkowym nazywany wrakiem parowca. W rzeczywistości jednostką napędzającą był silnik Deasel.
Był to najprawdopodobniej holownik.
Nie znane są powody jego zatopienia.

Wrak znajduje się niedaleko portu w Helu, ma bardzo ładnie zachowany dziób i odkryty mostek kapitański ze sterczącą kolumną sterową z zachowanym kołem sterowym i busolą. Również dobrze zachowana nadbudówka, a po lewej burcie przy rufie leżą szczątki szalupy. Wrak bardzo zbliżony budową do wraku Abilla, leży na stępce z niewielkim przechyłem na burtę

 

 

Bryza

 54° 36' 21.7" N , 18° 47' 39.1" E

Głębokość nad wrakiem: 10m

Głębokość przy dnie: 21m

 

OPIS


K-18 była zbudowana w Gdańskiej Stoczni Rzecznej – Stogi. Do służby weszła 10.01 1965 roku. Stalowy kadłub zbudowany z sześciu bloków złożonych z sekcji płaskich i przestrzennych. Kuter mógł przewozić pasażerów. Maszynownia znajduje się w części środkowej statku pod pokładem głównym pomiędzy wręgami 23 i 31. Szyb maszynowy przechodzi przez pokład, sterówkę i zakończony jest kominem. Do 1978 roku pływała pod nazwą "Bryza" jako statek pasażersko-transportowy, później kuter łącznikowy. Bryza służyła w 43 Dywizjonie Pomocniczych Jednostek Pływających w 9 Flotylli Obrony Wybrzeża w Helu. Służbę w Marynarce Wojennej RP zakończyła w 2001 roku. Odkupiona w maju 2008 roku przez miasto Hel od firmy zajmującej się złomowaniem starych statków w celu zatopienia w wodach zatoki niedaleko portu Hel jako atrakcja dla płetwonurków.
Wymiary
Długość 28,82 m
Szerokość 6,20 m
Zanurzenie 1,85 m
Wyporność 135 t
załoga 12 marynarzy (+36 pasażerów)
Napęd
2 silniki wysokoprężne "WOLA" o mocy 300 KM
2 trój łopatowe śruby
prędkość 11 kn
zasięg 1100 nm

 

 

Delfin

54° 38' 52.2" N , 18° 36' 11.2" E

Głębokość nad wrakiem: 13m

Głębokość przy dnie: 20m

 

OPIS


Wodowany 10.10.1942 w stoczni Robert Jacob City Island w Nowym Jorku. Należał do drewnianych trałowców bazowych typu "BYMS". Nazwa w czasie służby w marynarce brytyjskiej -"BYMS-2211". W skład MW wcielono go 19 kwietnia 1948 roku. W czasie służby w MW RP nazwa burtowa "DF" później "T-31". , wycofany ze służby i przeznaczony do kasacji 26 czerwca 1957 roku. Został zatopiony na środku zatoki puckiej, gdzie służył do ćwiczeń dla lotnictwa wojskowego. Dzisiaj spoczywa niemal na środku akwenu w odległości ok. siedmiu mil od Helu i ok. czterech mil od Jastarni.
Wymiary
Długość 41,90 m
Szerokość na owrężu 7,70 m
Zanurzenie 2,40 m
Wyporność 277 t
Napęd
Wyposażony w dwa silniki Diesla GMC o mocy 735 kW (1000 KM)
2 śruby, prędkość maksymalna 12,6 węzła
Załoga 42 osoby
Uzbrojenie
Jedno działo 85 mm
4 ckm plot. 12,7 mm systemu Colt chłodzone wodą
sprzęt trałowy
trał akustyczny SA-IV
trał elektromagnetyczny TEM-VI
trał kontaktowy OROPES

Kadłub jest wyraźnie pochylony na lewą burtę. Wrak ze względu na brak elementów wyposażenia czyli komina, maszyn, i znacznej części nadbudówek jest bezpieczny i łatwy do nurkowania. Najciekawszym miejscem wraku jest galeryjka znajdująca się po prawej burcie oraz część pomieszczeń do których dostać się można od strony galeryjki lub górnego pokładu. Uwaga!! pomieszczenia wewnątrz wraku pokryte są osadem, który ruszony może w sposób znaczny popsuć widoczność wewnątrz wraku.

 

 

Groźny

 54° 40' 33.2" N , 18° 40' 53.8" E

Głębokość nad wrakiem: 11m

Głębokość przy dnie: 18.5m

 

OPIS


Duży ścigacz okrętów podwodnych z Rosji. Okręt typu BO (ros. bolszoj ochotnik) 122-bis. Przejęty przez MW PRL 15 grudnia 1957r wraz z siedmioma innymi statkami. Eksploatowany jako "DS-48" następnie zmieniono na nim numer na 368. Okręt wycofany z eksploatacji w 1971 r przez zatopione podczas manewrów Układu Warszawskiego na helskim poligonie morskim. Po tym służył jako wrak do ćwiczeń dla płetwonurków wojskowych.
Wymiary
Długość między pionami Lpp 52,00 m
Szerokość na owrężu 6,40 m
Zanurzenie 2,50 m
Wyporność 350 t
Załoga 55 osób
Napęd
3 silniki główne o mocy 808 kW (1100 KM)
Prędkość maksymalna 21 węzłów
Ekonomiczna 12 węzłów
Zasięg przy 12 w. 2500 Mm
Zapas paliwa 31,7 ton
Uzbrojenie
Armata 85 mm
2 armaty plot. 37 mm
3 podwójnie sprzężone wkm 12,7 mm
2 rakietowe miotacze bomb głębinowych
2 rufowe zrzutnie bomb głębinowych
30 bomb głębinowych BMB-1
32 rakietowe bomby głębinowe
18 min morskich wz. 08/39

Spoczywa idealnie na stępce. Pozbawiony sieci, wrak jest idealnym miejscem dla początkujących nurków. Warto zwrócić uwagę na szyny w części rufowej po których wrzucano miny głębinowe, włazy do ładowni i skylighty w części rufowej. Nadbudówka została otwarta przez nurkujących na nim nurków przez co można przez nią przepłynąć.

 

 

Kanonierka

 54° 35' 28.6" N , 18° 48' 8.3" E

Głębokość nad wrakiem: 28m

Głębokość przy dnie: 30m

 

OPIS

KriegsFishKutter typu G, był łodzią zaprojektowaną tak, aby spełniać podstawowe zadania bojowe (ochrona portów, osłona konwojów i patrolowanie wybrzeża).Służyła, jako łódź testowa, przed masową produkcją. Finalnie powstało 612 takich modeli i aż do 2001r ostatnie egzemplarze czynnie służyły na wodach. „Kanonierka”(KFK 532) wg nie potwierdzonych informacji został zbudowany w 1944r w gdyńskiej stoczni. 30.X wcielony do 3 flotylli Uboot Jager. Od października '44 do stycznia '45 stacjonowała w Pilawie w 9 dywizji zabezpieczenia. Później trafia na Hel z zadaniem osłony konwojów. Pozostając na Helu została przemianowana na UJ 301 w Marineoberkomando. 8 kwietnia 1945r została zbombardowana w porcie na Helu po czym odholowana zatonęła 1km na południe od portu rybackiego Hel.
Dane Techniczne:
Wyporność 110 ton BRT.
Długość całkowita 24 m.
Długość pomiędzy pionami 20,57 m.
Szerokość 6,40 m. Maksymalne zanurzenie 2,75 m.
Jeden pięciocylindrowy silnik Diesla o mocy od 175 do 220 KM.
Jedna czterołopatowa śruba o średnicy 1,30 m.
Prędkość maksymalna do 9,24 kts.
Załoga 15 osób.
Uzbrojenie : Działka 1 - 3,7 cm i/lub 2 do 4 - 2,0 cm, i/lub 6 bomb głębinowych.

Wrak spoczywa na 30m, leży równo na stępce z lekkim przechyłem na prawą burtę. Ze względu na znajdujące się na nim bomby, w kwietniu 2009 roku cześć wraku zostało wysadzone przez nurków Marynarki Wojennej pozbawiając około 1/3 jej długości. W rejonie wraku często można spotkać silne prądy !! Ze względu na ich występowania czasem wrak jest przysypany śmieciami, drzewami nanoszonymi przez prąd.

 

 

U-272

 54° 37' 38" N , 18° 50' 40" E

Głębokość nad wrakiem: 46m

Głębokość przy dnie: 48m

 

OPIS


U-272 (typ VIIC, 8 Flotylla, dow. por. Horst Hepp 1917-1944) zatonął 12 listopada 1942 roku podczas rejsu szkoleniowego w wyniku zderzenia z innym niemieckim okrętem podwodnym: U-634 na północ od Helu, nieopodal Góry Szwedów (w dokumentach niemieckich użyte jest określenie „In der Ostsee bei Hela”). W momencie wypadku na pokładzie było 41 członków załogi, w tym z oryginalnego składu przed tym rejsem brakowało 11 osób, które przebywały w podróżach służbowych, szkoleniach, szpitalu oraz na urlopach.
Do niedawna wrak znany był pod błędnym oznaczeniem U-346. Dzięki grupie nurków BalticTech i pracy Daniela Pastwy i wielu nurkowań zweryfikowano wrak na U-272.

Wrak łodzi podwodnej mocno przysypany piachem. Ze względu na częste prądy jakie występują w tym rejonie, miejsce należny do trudnych nurkowo. Przechylony jest na prawą burtę z lekko zarysowaną nadbudówką. Reszta burt mocno przysypana piaskiem. Z nadbudówki wystaje peryskop, nieco dalej działko kalibry 88mm. Ze względu na korozję i uszkodzenia kadłuba z wraku wydostaje się paliwo.